Το θερινό λαστιχάκι των μεταρρυθμίσεων

του Ανδρέα Πετρουλάκη, από την "Καθημερινή"

Οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα εμπίπτουν απολύτως στην κατηγορία που η επιστήμη των υλικών αποκαλεί "shape memory", δηλαδή έχουν την ιδιότητα να "θυμούνται" το αρχικό τους σχήμα στο οποίο επανέρχονται π.χ. μετά το τέντωμα ή το τσαλάκωμα. Κάτι δηλαδή σαν το καλσόν που όταν βγει δεν θυμίζει πια σε τίποτε τα καλλίγραμμα πόδια τα οποία κοσμούσε.

Έτσι λοιπόν η καλοδουλεμένη αναδιάρθρωση της Αστυνομίας που προώθησε και νομοθέτησε ο Δένδιας καταργείται με (ν)τροπολογία του διαδόχου του Κικίλια ο οποίος είμαι σίγουρος ότι δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει τη νέα δομή (βεβαίως και να τη διάβαζε είναι αμφίβολο ότι θα καταλάβαινε). Ο ίδιος φέρελπις νέος με το κοφτερό βλέμμα επανίδρυσε το αστυνομικό τμήμα της Ακρόπολης γιατί στην Ελλάδα, ως γνωστόν, δεν πρέπει να θίγονται τα κακώς κείμενα (εν προκειμένω και κυριολεκτικά).. [βλέπε Τα ποντίκια πανηγυρίζουν την επανίδρυση της Ακρόπολης]

Πολέμησε ο Μητσοτάκης να προωθήσει την αξιολόγηση στο Δημόσιο αλλά τελικά λύγισε και με δική του (ν)τροπολογία "καθίσταται σαφές ότι η εφαρμογή της αξιολόγησης δεν συνδυάζεται με οποιαδήποτε έννομη δυσμενή συνέπεια με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης. Έτσι η βαθμολογία του υπαλλήλου δεν επιφέρει την απόλυση του ή την αλλαγή του καθεστώτος εργασίας του" δηλαδή "το σύστημα αξιολόγησης έχει πρωτίστως παιδαγωγικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην βελτίωση της απόδοσης". Αυτό θυμίζει το ανέκδοτο με τον τύπο που περίμενε, τύφλα στο μεθύσι, στη σειρά για αλκοτέστ.  Όταν το μηχάνημα τερμάτισε και οι αστυνομικοί του ζήτησαν τα κλειδιά του αυτοκινήτου, αυτός απάντησε "δεν έχω αυτοκίνητο, απλώς ήθελα να μετρηθώ".

Στις 5.8 έγραφε ο Πάσχος Μανδραβέλης στην "Καθημερινή" "Αυτή την «την πιο ριζοσπαστική, την πιο δημοκρατική μεταρρύθμιση» του κ. Σαμαρά επιχειρούν να ανατρέψουν με θερινή τροπολογία για τη ΝΕΡΙΤ πέντε υπουργοί (Γκίκας Χαρδούβελης, Κυριάκος Μητσοτάκης, Ιωάννης Βρούτσης, Δημήτριος Σταμάτης, Μαυρουδής Βορίδης). Η τροπολογία για τη δημόσια τηλεόραση χώθηκε σε νομοσχέδιο για το ογκολογικό νοσοκομείο «Αγιοι Ανάργυροι» (τι στην ευχή; Τσάμπα οργίζεται ο πρωθυπουργός και δίνει εντολές να μην μπαίνουν άσχετες τροπολογίες σε νομοσχέδια; Ούτε οι στενότεροι συνεργάτες του δεν ακούν τις εντολές του;) αλλά αυτό -αν και αντισυνταγματικό- είναι το μικρότερο κρίμα της συγκεκριμένης διάταξης. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η πραγματικά δημοκρατική μεταρρύθμιση, που γιόρτασε δεόντως ο κ. Σαμαράς, ανατρέπεται και η ΝΕΡΙΤ ξαναγίνεται ΕΡΤ, αφού, σύμφωνα με την «τροπολογία των πέντε», ο αρμόδιος για θέματα ραδιοτηλεόρασης υπουργός θα διορίζει επτά από τα δέκα (!) μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ. Το ερώτημα είναι απλό: αν ήταν να ξανακάνουμε την ΕΡΤ όχημα της κυβερνητικής προπαγάνδας, γιατί έγινε η χώρα ρεζίλι με το ξαφνικό «μαύρο της ΕΡΤ»; Δεν διόριζαν απευθείας το Εποπτικό της Συμβούλιο αντί να γίνουμε η χλεύη της οικουμένης;"

Το θερινό τμήμα της Βουλής που έγινε "λαστιχάκι" και επαναφέρει τα πράγματα στη θέση τους εξαίρεσε το αμαρτωλό αγγελιόσημο από τους φόρους υπέρ τρίτων που καταργήθηκαν. Γιατί, ως γνωστόν all pigs are equal but some pigs are more equal than the others.

 Ο Μπίσμαρκ είχε πεί ότι "οι νόμοι είναι σαν τα λουκάνικα - δεν θέλεις να τους βλέπεις να γίνονται". Είχε δίκιο ο άνθρωπος. Οι εργασίες του φετινού θερινού τμήματος της Βουλής, το οποίο ξεπέρασε κάθε άλλο σε αθλιότητα και μόνο αηδία μπορεί να προκαλέσει σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη, γίνονται -όχι τυχαία- όταν όλοι λείπουν σε διακοπές και δεν βλέπουν. Η μόνη διαφορά είναι ότι τα λουκάνικα είναι ιδιαιτέρως νόστιμα και ευχάριστα ενώ το νομοθετικό έργο του θερινού τμήματος της Βουλής των Ελλήνων αηδέστατο και αισχρό.

Τα ντέρτια του Καράμπελα

Ο βουλευτής Βοιωτίας της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Καράμπελας ζήτησε από το βήμα της Βουλής την απόσυρση της διάταξης με την οποία καταργείται η υποχρέωση δημοσίευσης προκηρύξεων στον Τύπο. «Το γεγονός ότι θα δημοσιεύονται στο διαδίκτυο οι προκηρύξεις δεν σημαίνει ότι επήλθε η (sic) πλήρης διαφάνεια. Σε μια χώρα μάλιστα που η εξοικείωση με το διαδίκτυο είναι πολύ χαμηλή σε σχέση με τις άλλες χώρες. Πάρτε παράδειγμα εμάς εδώ μέσα. Πόσοι Υπουργοί και βουλευτές ξέρουν να ανοίγουν τον υπολογιστή; Ας λύσουμε πρώτα τα προβλήματα με τις υπερτιμολογήσεις και τα υπόλοιπα και μετά καταργούμε την υποχρεωτική δημοσίευση των προκηρύξεων στον τύπο», είπε ζητώντας την απόσυρση του άρθρου.

H χρήση του διαδικτύου στην Ελλάδα (στοιχεία Eurostat 2013) είναι όντως χαμηλή (56%) σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. (79%) αλλά η σχέση ανατρέπεται στην περίπτωση της υποβολής φορολογικής δήλωσης ηλεκτρονικά, όπου τα ποσοστά είναι 63% στην Ελλάδα έναντι μέσου όρου 44% στην Ευρώπη (Internet access and use in 2013 More than 60% of individuals in the EU28 use the internet daily Income tax declaration: most used e-government service) . Τα ποσοστά αυτά ξεπερνούν το 90% στην περίπτωση των ενεργών οικονομικά ατόμων που ενδιαφέρονται για μία προκήρυξη και είναι σε κάθε περίπτωση μεγαλύτερα από την -με την μεγαλύτερη κυκλοφορία- εφημερίδα η οποία αγοράζεται από το 0,02% των Ελλήνων και είναι διαθέσιμη μία μόνο ημέρα, σε αντίθεση με το internet, όπου η πληροφορία που αναρτάται είναι διαθέσιμη μόνιμα. Η επίκληση τώρα των προσωπικών ικανοτήτων Υπουργών και Βουλευτών, σχετικά με τις τεχνολογίες πληροφορικής, δεν είναι καλό παράδειγμα δεδομένου ότι η συγκεκριμένη ομάδα είναι ιδιαίτερα υπανάπτυκτη σε σχέση με τον μέσο όρο.

Το καλύτερο σχόλιο όμως  είναι το "Ας λύσουμε πρώτα τα προβλήματα με τις υπερτιμολογήσεις και τα υπόλοιπα και μετά καταργούμε την υποχρεωτική δημοσίευση των προκηρύξεων στον τύπο". Σε πρόσφατη ανάρτησή μου (Εδώ καράβια χάνονται και ο Ελληνάρας χτενίζεται) έγραφα: 

..Η δεύτερη ουσιώδης διαπίστωση είναι η κλασσική αντίδραση του νεογραικύλου σε κάθε πρόοδο και αλλαγή: «Μα αυτό σε μάρανε όταν [εδώ μπαίνει κάτι συνήθως άσχετο αλλά πάντα μεγαλύτερο]». Η εναλλακτική εκδοχή είναι «μα αυτό θα μας λύσει το πρόβλημα;». Προφανώς η γνωστή παροιμία «εδώ καράβια χάνονται και η γριά (ή κάτι άλλο) χτενίζεται» είναι σοφή. Αναφέρεται όμως σε ενέργειες οι οποίες έχουν κόστος ευκαιρίας σε σχέση με ένα μεγαλύτερο, και περισσότερο επείγον ζήτημα. Το ότι καθάρισαν οι Ιάπωνες το στάδιο στο Μουντιάλ δεν είχε κανένα κόστος ευκαιρίας ως προς το μεγαλύτερο πλην εντελώς άσχετο ζήτημα του επιπέδου διαβίωσης στην Βραζιλία. Ομοίως όταν πάει να γίνει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στην Ελλάδα η αντίδραση είναι «μα αυτό (π.χ. η απελευθέρωση των ταξί) θα μας βγάλει από την κρίση;». Προφανώς όχι. Για να βγούμε από την κρίση χρειάζεται μία κρίσιμη μάζα μεταρρυθμίσεων και αποφάσεων τις οποίες δεν θα πάρουμε ποτέ εάν σκεφθούμε ότι καμία από αυτές μεμονωμένα δεν θα λύσει το πρόβλημα...

Το κακό είναι ότι ο νεογραικυλισμός του Καράμπελα δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Τόσο το παλαιολιθικό πλέον ΠΑΣΟΚ (ανοιχτά) όσο και οι περισσότεροι συνάδελφοί του από τη ΝΔ είμαι βέβαιος ότι συμφωνούν (κρυφά)  μαζί του στο θέμα των προκηρύξεων. Ας μην ξεχνάμε ότι μόλις προ διετίας η ΝΔ καταψήφισε την τροπολογία του κου Χαραλαμπόπουλου για την κατάργηση της δημοσίευσης των ισολογισμών στον Τύπο, η οποία τελικώς επιβλήθηκε (όπως και η τωρινή των προκηρύξεων) από την τρόικα. Σε σχετική μου ερώτηση η απάντηση ήταν ότι "δεν θέλουμε να διαταραχθούν οι σχέσεις του Προέδρου (και σημερινού Πρωθυπουργού) με τον Τύπο". Μ'άλλα λόγια πλήρωνε υποζύγιο φορολογούμενε για να έχει καλές σχέσεις ο Ηγέτης, αλλά και ο Καράμπελας,  με τον Τύπο.