Το θερινό λαστιχάκι των μεταρρυθμίσεων

του Ανδρέα Πετρουλάκη, από την "Καθημερινή"

Οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα εμπίπτουν απολύτως στην κατηγορία που η επιστήμη των υλικών αποκαλεί "shape memory", δηλαδή έχουν την ιδιότητα να "θυμούνται" το αρχικό τους σχήμα στο οποίο επανέρχονται π.χ. μετά το τέντωμα ή το τσαλάκωμα. Κάτι δηλαδή σαν το καλσόν που όταν βγει δεν θυμίζει πια σε τίποτε τα καλλίγραμμα πόδια τα οποία κοσμούσε.

Έτσι λοιπόν η καλοδουλεμένη αναδιάρθρωση της Αστυνομίας που προώθησε και νομοθέτησε ο Δένδιας καταργείται με (ν)τροπολογία του διαδόχου του Κικίλια ο οποίος είμαι σίγουρος ότι δεν μπήκε καν στον κόπο να διαβάσει τη νέα δομή (βεβαίως και να τη διάβαζε είναι αμφίβολο ότι θα καταλάβαινε). Ο ίδιος φέρελπις νέος με το κοφτερό βλέμμα επανίδρυσε το αστυνομικό τμήμα της Ακρόπολης γιατί στην Ελλάδα, ως γνωστόν, δεν πρέπει να θίγονται τα κακώς κείμενα (εν προκειμένω και κυριολεκτικά).. [βλέπε Τα ποντίκια πανηγυρίζουν την επανίδρυση της Ακρόπολης]

Πολέμησε ο Μητσοτάκης να προωθήσει την αξιολόγηση στο Δημόσιο αλλά τελικά λύγισε και με δική του (ν)τροπολογία "καθίσταται σαφές ότι η εφαρμογή της αξιολόγησης δεν συνδυάζεται με οποιαδήποτε έννομη δυσμενή συνέπεια με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης. Έτσι η βαθμολογία του υπαλλήλου δεν επιφέρει την απόλυση του ή την αλλαγή του καθεστώτος εργασίας του" δηλαδή "το σύστημα αξιολόγησης έχει πρωτίστως παιδαγωγικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην βελτίωση της απόδοσης". Αυτό θυμίζει το ανέκδοτο με τον τύπο που περίμενε, τύφλα στο μεθύσι, στη σειρά για αλκοτέστ.  Όταν το μηχάνημα τερμάτισε και οι αστυνομικοί του ζήτησαν τα κλειδιά του αυτοκινήτου, αυτός απάντησε "δεν έχω αυτοκίνητο, απλώς ήθελα να μετρηθώ".

Στις 5.8 έγραφε ο Πάσχος Μανδραβέλης στην "Καθημερινή" "Αυτή την «την πιο ριζοσπαστική, την πιο δημοκρατική μεταρρύθμιση» του κ. Σαμαρά επιχειρούν να ανατρέψουν με θερινή τροπολογία για τη ΝΕΡΙΤ πέντε υπουργοί (Γκίκας Χαρδούβελης, Κυριάκος Μητσοτάκης, Ιωάννης Βρούτσης, Δημήτριος Σταμάτης, Μαυρουδής Βορίδης). Η τροπολογία για τη δημόσια τηλεόραση χώθηκε σε νομοσχέδιο για το ογκολογικό νοσοκομείο «Αγιοι Ανάργυροι» (τι στην ευχή; Τσάμπα οργίζεται ο πρωθυπουργός και δίνει εντολές να μην μπαίνουν άσχετες τροπολογίες σε νομοσχέδια; Ούτε οι στενότεροι συνεργάτες του δεν ακούν τις εντολές του;) αλλά αυτό -αν και αντισυνταγματικό- είναι το μικρότερο κρίμα της συγκεκριμένης διάταξης. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η πραγματικά δημοκρατική μεταρρύθμιση, που γιόρτασε δεόντως ο κ. Σαμαράς, ανατρέπεται και η ΝΕΡΙΤ ξαναγίνεται ΕΡΤ, αφού, σύμφωνα με την «τροπολογία των πέντε», ο αρμόδιος για θέματα ραδιοτηλεόρασης υπουργός θα διορίζει επτά από τα δέκα (!) μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ. Το ερώτημα είναι απλό: αν ήταν να ξανακάνουμε την ΕΡΤ όχημα της κυβερνητικής προπαγάνδας, γιατί έγινε η χώρα ρεζίλι με το ξαφνικό «μαύρο της ΕΡΤ»; Δεν διόριζαν απευθείας το Εποπτικό της Συμβούλιο αντί να γίνουμε η χλεύη της οικουμένης;"

Το θερινό τμήμα της Βουλής που έγινε "λαστιχάκι" και επαναφέρει τα πράγματα στη θέση τους εξαίρεσε το αμαρτωλό αγγελιόσημο από τους φόρους υπέρ τρίτων που καταργήθηκαν. Γιατί, ως γνωστόν all pigs are equal but some pigs are more equal than the others.

 Ο Μπίσμαρκ είχε πεί ότι "οι νόμοι είναι σαν τα λουκάνικα - δεν θέλεις να τους βλέπεις να γίνονται". Είχε δίκιο ο άνθρωπος. Οι εργασίες του φετινού θερινού τμήματος της Βουλής, το οποίο ξεπέρασε κάθε άλλο σε αθλιότητα και μόνο αηδία μπορεί να προκαλέσει σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη, γίνονται -όχι τυχαία- όταν όλοι λείπουν σε διακοπές και δεν βλέπουν. Η μόνη διαφορά είναι ότι τα λουκάνικα είναι ιδιαιτέρως νόστιμα και ευχάριστα ενώ το νομοθετικό έργο του θερινού τμήματος της Βουλής των Ελλήνων αηδέστατο και αισχρό.

Τα ποντίκια πανηγυρίζουν την επανίδρυση της Ακρόπολης

Τον περασμένο Ιανουάριο επαινούσα ("Επιτέλους μετακομίζει η Ακρόπολη") την απόφαση του τότε Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Δένδια να κλείσει το Αστυνομικό τμήμα "Ακροπόλεως", ατυχής γείτονας του οποίου υπήρξα από την ίδρυσή του. Δεν γνωρίζω εάν υπήρχαν ευρύτεροι επιχειρησιακοί λόγοι ή εάν το κλείσιμο αποφασίστηκε επειδή η θέση του τμήματος είναι ακατάλληλη (εξαιρετικά μικρός και στενός δρόμος) και επικίνδυνη (έχει υποστεί πολλές επιθέσεις και εμπρησμούς) και το ιστορικό του βεβαρημένο (έχουν κυριολεκτικά σκοτώσει κρατούμενους στο ξύλο).


Όποιοι και εάν ήταν ο λόγοι η απόφαση ήταν σωστή τουλάχιστον ως προς την παράμετρο της θέσης του κτιρίου που φιλοξενεί το εν λόγω τμήμα. Η υλοποίησή της χρειάστηκε σχεδόν έξι μήνες αφού το τμήμα εκκενώθηκε μόλις τον Ιούλιο. Απάνω που είχαμε αρχίσει να απολαμβάνουμε την ηρεμία (οι αστυνομικοί δεν τηρούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και εν γένει έχουν δει πολλά αμερικάνικα έργα) αλλά και την καθαριότητα (ο Δήμος χρειάστηκε να κάνει εκτεταμένη επιχείριση απολύμανσης και σφράγισης κτηρίου στην Πραξιτέλους για να καταπολεμήσει τα ποντίκια που έκαναν πάρτι με τα απόβλητα του εστιατορίου των αστυνομικών στο ισόγειο), ήρθε ο Πάνσοφος Υπουργός Κικίλιας και με απόφασή του επανίδρυσε το Τμήμα. Το επιχείρημά του ήταν ότι "δεν παίζει με την ασφάλεια των πολιτών".


Εν προκειμένω παίζει σίγουρα με τα νεύρα μας και πολύ πιθανόν και με κάτι άλλο, δικό του.

Επιτέλους μετακομίζει η Ακρόπολη

Με εξαιρετική ικανοποίηση διάβασα την απόφαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη (sic) να καταργήσει το Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως, δυστυχής γείτονας του οποίου υπήρξα για περισσότερα από 15 χρόνια. Όταν εγκαταστάθηκε εκεί το τμήμα, σε ενοικιαζόμενο κτίριο, όλοι απορρήσαμε. Η οδός Λεωχάρους είναι εξαιρετικά στενή, διαθέτει συνολικά τρεις θέσεις στάθμευσης και γενικά είναι δύσκολα προσβάσιμη. Στη συνέχεια, όταν το τμήμα αποτέλεσε πολλάκις στόχο εμπρηστικών επιθέσεων συνειδητοποιήσαμε ότι η συγκεκριμένη θέση παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα στον επιτιθέμενο.

Ωστόσο η πρώτη αντίδραση όλων των γειτόνων ήταν θετική διότι θεωρούσαμε ότι έτσι βελτιώνεται η ασφάλεια της περιοχής. Δεν περιμέναμε ότι θα πνιγούμε στα ποντίκια και στη βρόμα από το εστιατόριο της Αστυνομίας το οποίο φιλοξενείται στο ισόγειο του τμήματος. Ή ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τη δουλειά μας γιατί τα γαϊδούρια που στελεχώνουν την εν λόγω υπηρεσία θα πάρκαραν παράνομα πάνω στο πεζοδρόμιο δυσκολεύοντας την είσοδο και έξοδο. Ή ότι θα κινούντο ανάποδα, χωρίς σπουδαίο λόγο, στον πολύ στενό αυτό δρόμο πρακτική η οποία είχε και σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό πεζού. Η ότι δεν θα είχαν τη στοιχειώδη υπομονή και ευπρέπεια να περιμένουν ένα λεπτό για να ξεφορτώσει κάποιος ένα κιβώτιο από το αυτοκίνητό του.

Είπαμε ότι θα έχουμε τη δυνατότητα να θεωρούμε το γνήσιο της υπογραφής, καθημερινή σχεδόν απαίτηση των καθυστερημένων κρατικών μας υπηρεσιών. Τουλάχιστον όμως τις μισές φορές που πήγαινα αρνούντο, παρανόμως, να το κάνουν επικαλούμενοι φόρτο εργασίας. Γενικά η συμπεριφορά τους ήταν από αδιάφορη έως ιδιαίτερα αγενής. Ο συγχωρεμένος ο αδερφός μου είχε κάνει επιστολή στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως γιατί είχαν τότε κλείσει το δρόμο με ένα περιπολικό στην οροφή του οποίου είχαν αποθέσει και την απαραίτητη φραπεδιά, αδιαφορώντας για την ταλαιπωρία που προκαλούσαν.

Στην αρχή θεωρήσαμε ότι χάρη στο τμήμα θα είμαστε ασφαλείς. Μετά την δέκατη εμπρηστική επίθεση αναρχικών καταλάβαμε τον κίνδυνο του να είσαι κοντά σε αστυνομικό τμήμα. Και για να μην τον ξεχνάμε το Υπουργείο φρόντισε να αφήσει την καμμένη σκοπιά στην είσοδο στα πλαίσια των γενικότερων ακούσιων αισθητικών παρεμβάσεων της Ελ.Ασ.

Με την ευλογημένη αυτή απόφαση του Δένδια επιτέλους θα ξεβρομίσουμε. Στο καλό.