Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης - "Το παιχνίδι (δυστυχώς) συνεχίζεται"

Δε νομίζω ότι οι διοργανωτές της ΔΕΘ έχουν συναίσθηση της ειρωνείας του φετινού τους σλόγκαν "το παιχνίδι συνεχίζεται" ιδωμένο υπό το πρίσμα της σκοπιμότητας να συνεχίζει η ΔΕΘ (Helexpo) να ελέγχεται μετοχικά από το κράτος. Τα πολύ κακά οικονομικά στοιχεία της οποίας (20.000.000 ευρώ σωρευτικές ζημιές κατά τα δύο τελευταία χρόνια) θα ήταν ακόμη χειρότερα εάν δεν υπήρχε και η έμμεση επιδότηση των συμμετοχών κρατικών φορέων με περίπτερα στις εκθέσεις, χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη. Μόνο ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης είχε το ανάστημα και το τσαγανό να διακόψει την ιστορική πλην περιττή συμμετοχή του Δήμου στη ΔΕΘ, η οποία ήταν -όπως και στην περίπτωση των περισσότερων κρατικών φορέων- καθαρή σπατάλη χρημάτων.


Σπατάλη η οποία στις "καλές" εποχές λάμβανε γιγαντιαίες διαστάσεις. Πολυπληθέστατες αντιπροσωπείες Υπουργείων, κρατικών φορέων και ΔΕΚΟ μετέβαιναν στην συμπρωτεύουσα με υψηλούς προϋπολογισμούς και επιπρόσθετες αποζημιώσεις. Οι υπουργοί και οι παρατρεχάμενοι δεν πήγαιναν πίσω αφού τα πολιτιστικά κέντρα της πόλης στέναζαν υπό το βάρος των θαμώνων του ευρύτερου Δημόσιου τομέα μέχρι να έρθει το "σεμνά και ταπεινά" του Καραμανλή του Β' του Ακούραστου να μετριάσει κάπως τις εξαλλότητες, τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο.


Με την χώρα να βρίσκεται σε συνθήκες απολύτως συγκρίσιμες με το κραχ του '29 στις ΗΠΑ ως προς τη μείωση του ΑΕΠ θα περίμενε κανείς ότι η Helexpo θα είχε ιδιωτικοποιηθεί στα πρώτα ένα, άντε δύο χρόνια της κρίσης και ότι το σύνολο των κρατικών φορέων θα είχε διακόψει τη συμμετοχή του. Παρενθετικώς η λίστα (sic) εκθετών στον δικτυακό τόπο της ΔΕΘ είναι κενή με αποτέλεσμα να μην μπορέσω να διαπιστώσω εάν και φέτος σπατάλησαν χρήματα π.χ. η Αστυνομία και η Πυροσβεστική για να στήσουν περίπτερα. Είναι προφανές ότι στον 21ο αιώνα δεν είναι δουλειά του κράτους να διοργανώνει εκθέσεις, πολλώ μάλλον όταν το διαδίκτυο έχει περιορίσει -και περιορίζει συνεχώς- το αντικείμενό τους και σταδιακά ακόμη και την ίδια την σκοπιμότητα ύπαρξής τους.


Φοβάμαι ότι ο Πρωθυπουργός δεν αντιλαμβάνεται τη γελοιότητα να ανακοινώνει την οικονομική πολιτική της χώρας από το βήμα μίας περιττής κρατικοδίαιτης έκθεσης, η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα των λόγων που μας οδήγησαν στην οικονομική κατάρρευση. Το παιχνίδι, δυστυχώς, συνεχίζεται.--

Το ουσιώδες θέμα δεν είναι το πόσα παίρνουν οι ένστολοι αλλά το πόσοι και ποιοί αμείβονται

Όταν υπηρετούσα στο Ναυτικό ένα από τα καθήκοντά μου ήταν να καταγράφω την είσοδο και την έξοδο των ΜΠΥ (Μονίμων Πολιτικών Υπαλλήλων) που έκαναν "υπερωρίες" κάθε Σάββατο.  Κατά την διάρκεια των "υπερωριών" δεν έβλεπες κανέναν στην υπηρεσία (η εξαφάνισή τους θύμιζε Δροσουλίτες γιατί έμοιαζαν να εξαϋλώνονται) ενώ μετά το πέρας αυτών έρχονταν για να υπογράψουν την έξοδό τους. Μία φορά μάλιστα έγινα μπίλιες με έναν εξ αυτών γιατί ήρθε με δύο ώρες καθυστέρηση και απαίτησε να τον καταγράψω, πράγμα το οποίο βεβαίως δεν έκανα. Στη συγκεκριμένη υπηρεσία η δουλειά θα μπορούσε να βγεί ανέτως με το 1/3 των πολιτικών υπαλλήλων και χωρίς "υπερωρίες". Η ίδια η δουλειά θα μπορούσε να ήταν λιγότερη εάν δεν αφορούσε και τη συντήρηση οπλικών συστημάτων του 2ου Παγκοσμίου με δυνατότητες σφεντόνας. Αντιστοίχως, στους μονίμους υπαξιωματικούς, κάθε χρόνο έβγαζα τα μαϊμού οδοιπορικά γράφοντας ότι πήγαν σε διάφορες υπηρεσίες ανά την Ελλάδα, ακόμη και εάν την ίδια μέρα είχαν βάρδια ή άδεια. Δεν πείραζε δεδομένου ότι όλοι γνώριζαν ότι αυτά ήταν "μαϊμού" και έτσι και αλλιώς οι ένοπλες δυνάμεις δεν ελέγχονται από την εφορία (όπως θα έπρεπε).

Πέρα από τον εσμό των, σε μεγάλο βαθμό αργόσχολων, πολιτικών υπαλλήλων, στις ένοπλες δυνάμεις λειτουργούν εκατοντάδες άχρηστες μονάδες, υπηρεσίες και στρατόπεδα το κλείσιμο των οποίων θα επέτρεπε τον δραστικό περιορισμό του αριθμού των μισθοδοτουμένων χωρίς καμία απολύτως αρνητική επίπτωση στην αμυντική θωράκιση της χώρας.

Οι αμοιβές (τουλάχιστον οι ονομαστικές, πριν τα διάφορα εξτρά) των υψηλόβαθμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων (αλλά και και κάποιων όντως ειδικών περιπτώσεων όπως οι πιλότοι, οι ειδικές δυνάμεις κλπ) είναι απαράδεκτα χαμηλές. Όπως απαράδεκτα υψηλός είναι και ο αριθμός των θέσεων των ανωτάτων αξιωματικών σε σχέση με το μέγεθος του στρατού αλλά και των άλλων κλάδων.

Με μία σωστή αναδιάρθρωση, που θα γίνει με κριτήριο το κοινό συμφέρον, δηλαδή το βέλτιστο σημείο ισορροπίας κόστους και επιχειρησιακής ικανότητας, και όχι τους κολητούς, τα ψηφαλάκια και την ανάπτυξη της χειμαζόμενης υπαίθρου (γι'αυτό υπάρχουν τα πανεπιστήμια) μπορούμε να έχουμε και καλά αμειβόμενα στελέχη και υψηλή επιχειρησιακή ικανότητα.  Με αυτό όμως δεν ασχολήθηκε κανείς στο ΣτΕ.

Επιτέλους ας σταματήσει η ανόητη σύγκριση Ισλανδίας - Ελλάδας

Η σύγκριση μεταξύ Ελλάδος και Ισλανδίας που κυκλοφορεί σε διάφορα blogs είναι αδόκιμη (για να μην πω εντελώς ανόητη).

Η Ελλάδα είναι εντός της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, 30πλάσια σε μέγεθος και πληθυσμό  από την Ισλανδία και με σοβαρότατα δομικά προβλήματα τόσο σε επίπεδο οικονομίας όσο παιδείας και κοινωνίας. Η Ισλανδία είναι μια μικρή μεν αλλά υγιής οικονομία με μεγάλες εξαγωγές ως ποσοστό του ΑΕΠ  (56%), τουρισμό, φθηνή ενέργεια και εμπορικό πλεόνασμα.

Κοινωνικά (και γονιδιακά) είναι απολύτως ομοιογενής και δεν έχει διαφθορά (π.χ. φοροδιαφυγή, Τσοχατζόπουλους, πελατειακό σύστημα, ΔΕΚΟ). Το πρόβλημα της Ισλανδίας αφορούσε την γιγάντωση του τραπεζικού τομέα στο εξωτερικό με απάτες τύπου Ponzi (αεροπλανάκι) και θύματα κυρίως Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες οι οποίοι αποζημιώθηκαν ως ένα βαθμό από τα κράτη τους.

Στη συνέχεια η Αγγλία και η Ολλανδία ζήτησαν από τους Ισλανδούς φορολογούμενους να πληρώσουν τα σπασμένα της απάτης των τραπεζών τους στηριζόμενες κυρίως στην ισχύ τους και στον εκβιασμό μέσω του ΔΝΤ αφού η νομική βάση διεκδίκησης ήταν σαθρότατη εάν όχι ανύπαρκτη (στηριζόταν σε ένα σύμφωνο Ισλανδίας-ΕΕ βάσει του οποίου η πρώτη έπρεπε να ιδρύσει ταμείο προστασίας καταθέσεων).

Η Ισλανδία βρήκε χρήματα από την Ρωσία και αρνήθηκε (σωστά) να πληρώσει. Χωρίς να χρειαστεί τελικά να δανειστεί όλο το ποσό από την Ρωσία και με τη στήριξη των Σκανδιναβών, οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ δέχθηκαν να τελικά να τη χρηματοδοτήσουν.  Η μικρή και υγιής της οικονομία άντεξε αλλά πρακτικά έχασε την εμπιστοσύνη στο νόμισμά της, το οποίο υποτιμήθηκε σημαντικά.

Η Ελλάδα δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με την Ισλανδία ως παράδειγμα αφού

- Έχει ένα ιδιαίτερα διεφθαρμένο, υπερτροφικό και αναποτελεσματικό κράτος το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ανάπτυξη συνθλίβοντας τον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα.

- Η δικαιοσύνη στη χώρα μας έχει πρακτικά καταρρεύσει

- Η Ισλανδία δεν έχει το μεταναστευτικό ζήτημα της Ελλάδος με ότι αυτό συνεπάγεται στην οικονομία.

- Η Ισλανδία δεν δαπανά τεράστια ποσά για την άμυνά της

- Η Ισλανδία εξάγει το 56% του ΑΕΠ της και η Ελλάδα το 20%!. Τα νούμερα συμπεριλαμβάνουν και υπηρεσίες.

- Η Ισλανδία έχει ιστορικά εμπορικό πλεόνασμα και η Ελλάδα έλλειμμα. Πριν την κρίση είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό.

- Η Ισλανδία έχει πάμφθηνη γεωθερμική ενέργεια

- Η Ισλανδία είχε το δικό της νόμισμα. Η μετάβαση στην δραχμή (ή κάτι άλλο) θα ήταν καταστροφική (βλ. την οικονομετρική ανάλυση του Παύλου Μυλωνά της ΕΤΕ)

- Η Ισλανδία βρήκε τη Ρωσία πρόθυμη να της δανείσει 4 δις με αποτέλεσμα να "σπάσει" ο εκβιασμός της Αγγλίας και της Ολλανδίας. Οι άμεσες ανάγκες της όταν ξέσπασε η κρίση ήταν 600 εκ. Ευρώ. Η Ελλάδα έχει δανειστεί περισσότερα από 250 δις συμπεριλαμβανομένου του EFSF, του Ευρωσυστήματος και του ELA. Δεν υπάρχει κανείς πλην της τρόικα (π.χ. Κίνα, Ρωσία, εξωγήινοι) που να έχει τέτοιο χρήμα και να θέλει να μας το δανείσει.

Η Ισλανδία είχε δίκιο να αντισταθεί στον άθλιο εκβιασμό της Αγγλίας και της Ολλανδίας. Η Ελλάδα δεν εκβιάστηκε από κανέναν ενώ τώρα ο Τσίπρας εκβιάζει. Η Ισλανδία ηθικά είχε δίκιο και εμείς άδικο γιατί από το 2001 τρώγαμε τα λεφτά (που όντως μας δάνειζαν ανοήτως) των φορολογουμένων του βορρά.

Η Ελλάδα, εάν η τρόικα "τραβήξει τον αναπνευστήρα" θα υποστεί καταστροφή την οποία μπορείτε να διαβάσετε λεπτομερώς στην έκθεση της Εθνικής. Για όσους βιαστούν να μιλήσουν περί τρομοκρατίας και καταστροφολογίας οι συναρτήσεις και το οικονομετρικό μοντέλο παρουσιάζονται αναλυτικά στο τέλος. Μέχρι τώρα, πέρα από άναρθρες κραυγές και τις συνήθεις στη χώρα μας θεωρίες συνωμοσίας, δεν είδα κανέναν να αμφισβητεί με επιστημονικά επιχειρήματα το μοντέλο ή τους υπολογισμούς του.

Το να ψηφίσετε αντιμνημονιακά αντιστοιχεί με το να επιθυμεί κάποιος που είναι στην εντατική να κλείσουν τα μηχανήματα. Εάν είναι εγκεφαλικά νεκρός έχει νόημα και λέγεται ευθανασία. Το λυπηρό είναι ότι πολλοί, ο εγκέφαλος των οποίων φαίνεται να παρουσιάζει δραστηριότητα, θέλουν να αυτοκτονήσουν αρνούμενοι την πάμφθηνη οικονομική βοήθεια αλλά και τις σωστότατες μεταρρυθμιστικές προβλέψεις του δεύτερου μνημονίου, τις οποίες είμαι βέβαιος ότι ελάχιστοι έχουν διαβάσει.

Όσοι ενδιαφέρονται για το ιστορικό μπορούν να επισκεφθούν την wikipedia:
http://en.wikipedia.org/wiki/2008–2012_Icelandic_financial_crisis

Τα φαρμακεία ανθίζουν στην οδό Αλεξάνδρας

Σε ακτίνα πεντακοσίων μέτρων από τα ιατρεία του ΙΚΑ επί της οδού Αλεξάνδρας υπάρχουν τουλάχιστον δέκα φαρμακεία. Τα οποία ουδεμία σχέση έχουν από με τον συμπαθή φαρμακοτρίφτη της γειτονιάς αφού το μικρότερο είναι καμιά 150αριά τετραγωνικά ενώ το μεγαλύτερο πρέπει, με το «μάτι» να ξεπερνά τα 250. Συνολικά δηλαδή υπάρχουν πάνω από 1.000 τετραγωνικά μέτρα φαρμακείων στην περιοχή, το σύνολο των οποίων προφανώς ζει από τους προσερχόμενους στα ιατρεία του ΙΚΑ. Εάν μάλιστα λάβει υπ’όψη του κανείς ότι ο ΕΟΠΥΥ δεν πληρώνει τους φαρμακοποιούς αναρωτιέται κανείς πόσα φαρμακεία θα είχαν ανοίξει αν τους πλήρωνε κιόλας. Αναρωτιέται επίσης εάν θα είχε πτωχεύσει ο ΕΟΠΥΥ εάν αντί να στέλνει τους ασφαλισμένους του να αγοράζουν τα φάρμακα από το εμπόριο τους τα χορηγούσε ο ίδιος με ένα dispensing pharmacy, δηλαδή ένα δικό του εσωτερικό φαρμακείο που θα εκτελεί συγκεκριμένες συνταγές. Τα περιθώρια εξοικονόμησης χρημάτων είναι στην περίπτωση αυτή τεράστια αφού

- δεν θα χρειάζεται να πληρώνει ένα μεγάλο ποσοστό κέρδους στα φαρμακεία.

- Θα κάνει απευθείας συμφωνίες με τις φαρμακευτικές επιτυγχάνοντας τεράστιες εκπτώσεις σε σχέση με αυτά που πληρώνει για να τα αγοράσει το φαρμακείο

- Θα αγοράζει μεγάλες νοσοκομειακές συσκευασίες π.χ. με 500 χάπια το κουτί και θα χορηγεί ακριβώς τον αριθμό των σκευασμάτων που απαιτούνται με βάση τις οδηγίες του γιατρού με αποτέλεσμα να μην πετιούνται φάρμακα.

Σε ένα ιδανικό σενάριο με το που ο γιατρός εισάγει την συνταγή στο σύστημα το φαρμακείο αρχίζει να την ετοιμάζει ώστε να μην χρειάζεται να περιμένει ο ασφαλισμένος. Στη συσκευασία εκτυπώνεται το όνομα το ασθενή αλλά και η δοσολογία που έχει συστήσει ο γιατρός, τυχόν ειδικές οδηγίες κ.λ.π.. Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενης θεραπείας μπορεί το φαρμακείο να αποστέλλει π.χ. κάθε μήνα τα φάρμακα με ειδικό courier στον ασφαλισμένο ώστε να μην ταλαιπωρείται ενώ η όλη διαδικασία μπορεί να ανατεθεί με διαγωνισμό σε εταιρεία third party logistics στελεχωμένη, όπου απαιτείται, με πιστοποιημένους- πτυχιούχους φαρμακοποιούς.

Στην σκληρή ερώτηση του τι θα κάνουν οι φαρμακοποιοί στην περίπτωση που ο ΕΟΠΥΥ τους παρακάμψει και χορηγεί, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τα φάρμακα απευθείας στους ασφαλισμένους η απάντηση είναι ότι θα αρχίσουν να βγάζουν, όσοι αντέξουν, ένα τίμιο μεροκάματο αντί να απομυζούν σαν παράσιτα τον Έλληνα φορολογούμενο. Είμαι βέβαιος δε, ότι σε αυτή την περίπτωση θα σταματήσει η αθλιότητα της εφημερίας κατά τις ημέρες και ώρες που όλα τα εμπορικά καταστήματα είναι ανοικτά με αποτέλεσμα το Σάββατο να μπορείς να βρεις π.χ. ένα κόκκινο στρινγκάκι σε δεκάδες μαγαζιά αλλά εάν χρειάζεται επειγόντως ένα αντιβιοτικό να σου βγαίνει η πίστη να βρεις το «εφημερεύον»